Maandag 11 mei - Bryce Canyon

Het was een koud nachtje in Bryce, zo’n 5 graden. Maar met wat extra dekens en de kachel even aan hebben we gelukkig een goede nacht gehad!

Het plan is om vandaag een mooie wandeling te maken in de kloof.
Volgens veel mensen krijg je pas echt een goed beeld van het indrukwekkende Bryce Canyon als je een afdaling in de kloof maakt. Bij Sunset Point begint de populaire Navajo Loop Trail, die de 'inner canyon' ingaat. De route is 2,2 kilometer lang en behoorlijk steil, maar schijnt prachtig te zijn omdat je wandelt in de doolhof van hoodoos.
We hebben veel geluk, want nog geen 2 weken geleden lag er nog sneeuw in Bryce. Dan is een wandeling in de canyon niet mogelijk vanwege gladheid en ijs en kans op vallende stenen.
Na het ontbijt lopen we naar de shuttlebus naast de camping en stappen uit bij Sunset Point.
De shuttlebussen werken ook hier in het park weer uitstekend!

Door Bryce loopt de 29 km lange Scenic drive. Een groot deel ervan kun je met de shuttlebus doen, die iedere 10 minuten rijdt.
Bij Sunset Point aangekomen wandelen we de canyon in en al vanaf de eerste meters is het uitzicht waanzinnig mooi!

Nu voel je nog meer hoe groot en bijzonder dit park is. Zo ver als je kunt kijken een doolhof van rood/oranje rotspilaren. 
En wat hebben we weer geluk met het weer! De zon schijnt en de lucht is knalblauw net als gister.
We zijn nu 2,5 week op reis en hebben gewoon elke dag de zon gezien en nog geen druppel regen gehad!
We voelen ons ongelofelijk geluksvogels en enorm gezegend.
De afdaling naar beneden is behoorlijk stijl, maar we staan al redelijk snel op het laagste punt in de canyon. Bizar dat hier ook gewone bomen groeien midden tussen de rotsen.

Luuk stelt voor om niet de kleine lus meteen naar boven te wandelen, maar om de Navajo Loop te combineren met de Queens Garden trail. De wandeling wordt dan 4,6 km.
Iedereen gaat akkoord en dus wandelen we wat langer beneden door de hoodoos voor we weer de klim omhoog moeten maken.
We nemen rustig de tijd, we hebben geen haast.
Na een behoorlijk pittige klim staan we daarna boven bij Sunrise Point. 
Trots op elkaar, we hebben het allemaal gehaald! 
Als Talitha’s fysio van het Roessingh dit zou zien en horen zou ze dit zeker weten ook heel erg gaaf vinden. Wie had dit een jaar geleden gedacht?!

We besluiten naar de camper te lopen, een kwartiertje van hier en genieten daar van een heerlijke lunch met noodles en vers fruit.

 

We nemen de tijd om lekker even uit te rusten en te chillen.
’s Middags rijden we met de camper naar de uitzichtpunten waar de shuttlebus niet komt.
We rijden eerst naar het eindpunt Rainbow Point en Yovimpa Point.
Rainbow Point is het hoogste punt van het park. Je hebt er een fantastisch uitzicht over zuidelijk Utah en ziet het Kaibab Plateau van de Grand Canyon in Arizona, zo’n 145 kilometer verderop.
 

Hierna maken we een stop bij de Natural bridge. Een natuurlijke boog die door wind, regen en ijs gevormd is. De rode kleur van de 38 meter hoge boog geeft een mooi contrast met het groene bos van de onderliggende canyon. Het bord naast de brug geeft aan dat ze niet kunnen zeggen hoe lang de brug nou blijft staan. De rotsen blijven altijd reageren op invloeden van het weer. De brug is op sommige plekken al best dun en kan vandaag of morgen zomaar instorten. Maar hij kan ook gerust nog jaren blijven staan.

Onze volgende stop is Farview Point.
Dit punt ligt op 2.483 meter hoogte. Je kijkt hier heel ver van je af. Aan de horizon zie je bergen en plateaus, een prachtig gezicht!

We rijden terug naar de campground en genieten daar van een rustige avond.
We eten samen en daarna steken Luuk en Roos het vuur aan met het hout dat ze die middag gehaald hebben.
 

Wat een bijzondere dag was dit weer!
Het is in foto’s en video eigenlijk niet vast te leggen hoe bijzonder Bryce Canyon is.
Het is zo’n uniek stukje natuur. Zo overweldigend mooi!
Dankbaar, heel dankbaar dat we de kans krijgen om dit zo samen te beleven!