Woensdag 13 mei - Zion
13 mei 2026 - Zion National Park, Utah, Verenigde Staten
We hebben ondanks de warme nacht gelukkig prima geslapen. Als we vanmorgen opstaan is in eerste instantie best bewolkt en er staat een flink windje.
Na de warme middag van gister vinden we dit niet zo erg, dan kunnen we het park in ieder geval wat meer in de koelte bekijken.
We ontbijten samen op de picknickbank naast de camper.
Als iedereen opgefrist en aangekleed is gaan we naar de shuttlebus. Ook in dit park zijn de shuttlebussen weer gratis en ideaal om te gebruiken.
We besluiten meteen naar het einde van het park te rijden, de laatste stop. Onderweg zien we al veel van het park, wat is het mooi en wat zien we veel fris groen van bomen en struiken.
We stappen uit bij de tempel van Sinawava, vernoemd naar een rots die je hier ziet.
Hier stopt de weg en loopt er een wandelpad langs de rivier: de Riverside Walk (3,5 km retour).
Aan het einde van het wandelpad kun je in de rivier nog een avontuurlijke wandeling maken: de Narrows. We willen even kijken hoe dat gaat en of we hier stokken of schoenen voor moeten huren of dit met eigen spullen kan.
Roos wil deze wandeling heel graag morgen op haar verjaardag doen.
De wandeling is prachtig, je loopt eigenlijk het hele stuk parallel aan de rivier.
Aan het einde zien we dat mensen het water ingaan. Sommige met gehuurde schoenen en stokken. Maar ook een aantal met gympen, waterschoenen en wandelstokken.
Er wordt per dag gekeken of je de Narrows mag lopen, als er heel hoog water is of kans op flashfloods mag je het water niet in.
Gelukkig is de weersvoorspelling voor morgen weer heel zonnig en warm. Dus we kunnen de wandeling gaan doen en hebben geen specifieke uitrusting nodig.
Inmiddels wordt het steeds zonniger en warmer, maar gelukkig niet zo warm meer als gister.
We wandelen terug naar de shuttlebus en stappen bij de volgende halte uit: de Weeping rock.
Een korte wandeling brengt ons naar de rots waar het water doorheen druppelt. De hele rots is begroeid met groen en prachtige planten. We lezen dat de rotsen hier zo poreus zijn dat het regenwater door het zandsteen dringt tot het bij een laag komt waar het niet doorheen kan en daar door de rotswand druppelt.
Het is een mooi gezicht en lekker verfrissend ook nog!
We stappen weer in de shuttlebus en stappen hierna nog uit bij de Grotto en de Lodge. De Grotto is een heel groot gebied waar je overal bankjes hebt om te picknicken terwijl je rondkijkt naar de prachtige rotsen om je heen.
Hier start ook de Angels Landing. Eén van de beroemdste en spannendste wandelingen ter wereld! Je klimt naar ruim 450 meter hoogte en op sommige stukken is de rotskam maar een meter breed. Via ijzeren kettingen, ongezekerd kom je uiteindelijk boven. Permits voor deze wandeling zijn beperkt en gaan via loting. Tim heeft zich hier maanden geleden al voor aangemeld maar heeft geen permit gekregen.
Hij schrijft zich vandaag nog in voor de lastminute permits die zijn vrijgekomen. Luuk wil wel mee, wat zou het gaaf zijn als ze deze bijzondere wandeling kunnen doen!
De Lodge, onze laatste stop vandaag, is een historische Lodge, een prachtig houten gebouw. Hier heb je allerlei voorzieningen, een restaurant en je kunt er overnachten. Het ligt echt prachtig!
We besluiten hierna terug te gaan naar de camper.
‘s Middags genieten we van een middagje bij de rivier naast onze camperplek.
Luuk, Sara en Roos vermaken zich in het heerlijke water.
Talitha rust wat uit en Tim kan het niet laten en wandelt nog ‘even’ naar een mooi uitzichtpunt: de Watchmantrail, waarbij je een prachtig uitzicht hebt over de Zion Canyon en de Virgin river die daar doorheen kronkelt.
Als iedereen terug is genieten we lasagne uit de oven. Ideaal dat deze camper een kleine oven heeft! En ‘s avonds genieten we van een gezellige avond samen.
Het is in de avond heerlijk om buiten te zitten, we horen geluiden en geritsel van dieren en de stromende rivier. Zo rustgevend!
Niet veel later vallen we in slaap, morgen wordt een speciale dag!
















