Dinsdag 12 mei - Bryce Canyon en verder naar Zion

Voor Tim is de dag heel vroeg begonnen. Hij is vanmorgen voor 6 uur al opgestaan om de zonsopkomst bij Sunrise Point te bekijken. Omdat hij toch al wakker was heeft hij ook de Navajoloop al gewandeld. De kortere versie van de wandeling naar beneden.
Hij komt met veel enthousiasme en mooie foto’s bij de camper. 
 

Vandaag gaan we Bryce Canyon verlaten en door naar Zion NP. 
Ergens hadden we hier nog wel even willen blijven. We vinden allevijf dit park zo bijzonder. Maar we hebben er 2 nachten gestaan en dat is eigenlijk al best lang vergeleken met veel andere mensen. Dat klinkt gek, maar de mensen die we spreken en net als wij een rondreis maken zijn vaak maar een dag of soms zelfs korter hier. In de standaard reizen zit vaak maar 1 overnachting hier of ‘s morgens vroeg aankomen en eind van de dag weer door.
Bryce Canyon is ook geen mega groot park, dus in een dag kun je zeker de highlights zien. Maar voor ons zou het te kort zijn geweest. Je wilt het zo graag in je opnemen en echt even de tijd hebben om te ervaren hoe het is om in deze waanzinnige natuur rond te lopen.
We kiezen er dus voor om vandaag nog mooi even hier te zijn. 
We genieten allemaal van een lekkere bak met Griekse yoghurt, fruit en müsli en nemen dan de shuttlebus naar Bryce Point.
Vanaf hier kun je een mooi stuk langs de Rim  wandelen. Aan de rand er bovenaan helemaal langs dus.
Bryce Point is prachtig en ook het pad erlangs is heel indrukwekkend.

We stoppen op verschillende punten even om stil te staan en te genieten.
We lopen tot Observation Point. Je hebt hier een hoger en een lager punt en vooral die laatste is echt ongelofelijk mooi. Voor ons wel het mooiste uitzichtpunt van die park.
 

Sommige van ons voelen de benen nu wel hoor. Dus nemen we de bus van Observation Point naar Sunset Point om daar nog even rond te kijken. 
Tim niet hoor, die wandelt dit stuk vrolijk nog even alsof hij nog niets gewandeld heeft vandaag. We zijn zo dankbaar hoe goed het met zijn rug gaat deze vakantie! Eigenlijk helemaal geen pijn en ook geen pijn onder de voet of een raar door gevoel wat hij thuis nog af en toe had!
Bij Sunset Point wil Tim ons graag nog een stukje laten zien een klein beetje de kloof in. Daar vind je Thors hamer en een mooi uitzicht. Omdat we gister spontaan besloten de langere route door de kloof te nemen hebben we dit stuk gemist. 
Dus wandelen we nog even de kloof in en kijken daar rond.
 

In ons enthousiasme even niet echt bedacht dat je dan natuurlijk ook weer omhoog moet en hoe steil dat ook alweer was. Maar goed, we redden het allemaal prima gelukkig met af en toe even rust en pauze. We kunnen straks onderweg naar Zion toch nog lekker zitten.
Als we weer boven zijn nemen we de bus naar het Visitor Centre waar onze camper vlakbij staat. 
We lunchen even en dan is het tijd om te vertrekken. 
Zion NP ligt op 2 uurtje van hier, dus dat is een mooie afstand. We maken onderweg een korte stop bij de de tunnels van Red Canyon. Twee prachtige tunnels in de oranje rotsen waar je met de auto en camper doorheen moet rijden.
Het is een prachtige weg door de rode rotsen.
 

We rijden naar Zion via de Mount Carmel Highway. Deze toeristische route is zestien kilometer en verbindt de zuid- en oostingang van Zion National Park met elkaar.
Als je deze route rijdt, kom je twee tunnels tegen. Voor één daarvan gelden beperkingen wat betreft de afmetingen van voertuigen. Voertuigen vanaf 11′ 4″ hoog of 7' 10" breed moeten bij de parkingang een 'escortticket' aanschaffen voor $15.
Bij de tunnel aangekomen laat je het ticket zien en sluiten de rangers de smalle tunnel aan de andere kant af voor verkeer, zodat je zonder problemen door het midden kunt rijden. Er is dagelijks tussen 08:00 en 16:30 een ranger aanwezig die het vervoer regelt.
Buiten deze tijden kun je er met een groot voertuig dus niet door. En vanaf 7 juni is deze weg zelfs helemaal afgesloten voor groot verkeer en mag je alleen met personenauto’s door de tunnel. Je moet dan een stuk omrijden en via de zuidingang bij Springdale naar binnen.
We hebben geluk dat we dit nog net kunnen meemaken!
Het is een heel apart gezicht dat we zonder verkeer tegen even later door de tunnel rijden en helemaal in het midden. Bij de bus voor ons kunnen we zien hoe weinig ruimte we aan de bovenkant overblijft.

Eigenlijk gelijk na de tunnel is het uitzicht al prachtig! Hoge rotsen en een opvallend groen park. 
Zion NP bestaat eigenlijk uit een groot ravijn met aan beide kanten gigantische bergen. Met daartussendoor de Virgin river die er doorheen kronkelt. De eerste bewoners van Zion waren mormonen, daarom komen veel namen van bezienswaardigheden uit de Bijbel. Later kregen sommige stops ook andere namen, zoals tempels.
Zion Canyon Scenic Drive is de bekendste weg die door Zion loopt. De weg is tien kilometer lang en kronkelig. Langs Zion Canyon Scenic Drive liggen bezienswaardigheden, uitzichtpunten en beginpunten van wandelroutes. Van half maart tot eind oktober is de weg alleen geopend voor shuttlebussen.

We besluiten ons eerst even te settelen op de Watchman campground die vlakbij het Visitor Centre ligt. Ook hier is het weer gelukt om een campground in het park zelf te vinden. En zelfs in het voorseizoen waar wij nu zitten is dat echt geluk hebben. Alle plekken zijn zo snel weg.
Het is ongelofelijk warm in Zion, dat hadden we niet verwacht. In Bryce Canyon was het onze laatste ochtend al bijna 35 graden, maar hier gaat het wel richting de 40. Gelukkig is het de komende dagen een paar graden koeler hier. Wel fijn als je nog iets wilt wandelen.
We zijn allevijf niet heel erg van de warmte. Behalve als we niets hoeven en alleen maar aan het strand of zwembad hoeven liggen. Dus we moeten echt even wennen en doen de rest van de middag rustig aan. We schuiven de luifel naast de camper uit en chillen en lezen wat.

Na het avondeten rijden we even naar Springdale, het dorp bij de zuidingang van het park. 
We ontdekken een hele leuke winkel en kijken daar wat rond. Ook halen we stiekem nog wat cadeautjes voor Roos die donderdag jarig is.
Naast de winkel en parkeerplaats is een groen veldje waar we allemaal hertjes zien, ze trekken zich weinig van ons aan.

Het is al donker als we bij de campground terugkomen. We zetten alle ramen van de camper open, elk raam heeft gelukkig een hor. Dan kan de wind wat verkoeling brengen want het is nog steeds behoorlijk warm. Liggend onder een lakentje vallen we gelukkig niet veel later in slaap.
Morgen gaan we Zion verder ontdekken en daar kijken we weer naar uit!