Zaterdag 25 april - Van Amsterdam naar San Francisco

Na een goede nacht, pakken we vanmorgen de laatste spullen en dan is het echt tijd om te vertrekken. We lopen naar de bus die ons in een kwartiertje naar het station brengt.

We hebben veel geluk want vandaag rijdt er een rechtstreekse trein naar Schiphol vanuit Enschede. Dat is al jaren niet meer en scheelt weer een overstap op Amersfoort. De conducteur denkt dat het door werkzaamheden komt, dan is de dienstregeling in het weekend soms even anders. Voor ons ideaal en dat precies vandaag!
Even lijkt het anders te lopen, want er is een seinstoring bij Hengelo. Mensen die ook staan te wachten op dezelfde trein besluiten toch in de trein naar Zwolle te stappen. 
Wij twijfelen nog en dan rijdt de trein naar Zwolle weg.
Maar vlak voor de trein naar Schiphol zou vertrekken roept de conducteur dat we toch kunnen instappen. De seinstoring is voor ons precies op tijd verholpen! Pfff dat scheelt, wat een geluk!
De treinreis verloopt prima, het is niet heel druk gelukkig. We hebben een leuk praatje met de conducteur die even bij ons komt zitten en vertelt dat hij in Amerika gewoond heeft en ons nog wat tips geeft.


Om 11.25 uur zijn we op Schiphol en nog geen half uur later zijn we ingecheckt en vertrekken onze koffers richting het vliegtuig

We zijn nog vroeg en besluiten even naar het panoramadek te gaan. We lunchen op een picknickbankje en zien alle vliegtuigen klaar staan en opstijgen. Het blijft een gek idee dat zo’n groot ding kan vliegen en dat het goed gaat zo kris kras door de lucht.

Dan is het tijd om door te douane te gaan. Ook dat verloopt gelukkig heel snel. 
Bij de paspoortcontrole staat een langere rij, maar we hebben tijd genoeg en het loopt gelukkig snel door. 
Ruim op tijd komen we bij onze gate aan, E7. Talitha haalt nog even een lekkere koffie, Sara twee lekkere koeken van het Koekemannetje

.

We relaxen wat en dan is het tijd om te boarden. Wat een groot vliegtuig en heel nieuw zo lijkt het als we kijken naar de digitale snufjes op de schermpjes en hoe alles eruit ziet. 
Zo is er een live tracking die vanuit verschillende perspectieven, zoals de cockpit, laat zien waar we precies zijn en hoe hard en hoog we vliegen.
We hebben mooie plekken naast elkaar en dan gaan we echt vertrekken!
We zien Nederland onder ons doorschieten, herkennen de Afsluitdijk en dan zien we ineens Texel!
Het eiland waar onze lieve familie woont!
Zo leuk om van bovenaf de Slufter en de vuurtoren te zien!
Nicht Jael had naar Sara gestuurd dat ze maar even moest vragen aan de piloot of hij over Texel wilde vliegen. Dat dit nu gebeurd is zo grappig!

De vlucht verloopt goed, het is bijna 11 uur vliegen dus wel echt een lange zit. Maar met wat films, muziek en lekker wat dutten komen we de tijd goed door.

We vliegen met United en vinden de service aan boord erg goed. Prima maaltijden, regelmatig een snack en lekker drinken. Het personeel is erg vriendelijk!
Een klein half uurtje eerder dan gepland staan we op Amerikaanse bodem.
We lopen door naar de paspoortcontrole die vergeleken met andere landen best wel streng is. Mijn moeder die jaren geleden naar haar vriendin in Amerika vloog vertelde dat dat toen al zo was. Ze willen graag horen wat onze plannen zijn en of we een reservering kunnen laten zien van onze camper. Ook willen ze van iedereen, behalve Roos, de vingerafdrukken digitaal.
Als we bij de koffers aankomen rollen die al langs de band en nog geen vijf minuten daarna staan we in de aankomsthal.
We doen iets wat we nog nooit gedaan hebben: een taxi/Uber bestellen. 
Dat is wat kosten en afstand betreft de voordeligste keuze. Het wordt de Uber XXL zodat we er samen met onze bagage in passen. 
Even later komt er een dikke bak aanrijden die ons met een half uurtje bij ons hotel brengt: Riu Plaza Fishermanswharf. Leuk om onderweg al wat van de stad te zien!

We checken in en krijgen twee kamers die een elkaar gekoppeld zijn. Er staan vier kingsize bedden, dus de kinderen hebben al snel door dat ze elk zo’n groot bed hebben. Wat een luxe!

We maken nog een klein ommetje naar de haven vlakbij het hotel. We zien het gevangeniseiland Alcatraz vlak voor de kust liggen!

En dan is het echt tijd om te gaan slapen. Het is 20.00 Amerikaanse tijd, maar voor ons voelt het als 9 uur later dus we duiken heerlijk ons bed in. Dankbaar dat de reis zo goed is verlopen en we veilig zijn aangekomen.
Morgen weer een nieuwe dag en gaan we Alcatraz bezoeken!