Dinsdag 27 augustus - Campbell river, met een snelle boot op zoek naar zeedieren!

Vanmorgen rijden we vanaf de campground naar Campbell river, een route van iets meer dan een uur.
Campbell river, ook wel 'Salmon Capital of the World' genoemd, staat bekend als een perfecte locatie om te sportvissen en zalmen te zien.
Wij zijn vanmorgen onderweg naar de haven, omdat we vanuit daar een tour gaan doen met Eagle Eye Adventures.

De kust voor Campbell river staat bekend als plek waar walvissen en orka’s verblijven in deze periode. In het voorjaar komen ze hier een en na september trekken ze weer weg richting Florida, Mexico, en dat soort warme plekken.

We varen vandaag met een Zodiac, een open boot dus. We konden ook kiezen voor een dichte boot, maar de Zodiac is super snel en wendbaar. Het lijkt ons een hele gave ervaring!
Als we aankomen bij Eagle Eye krijgen we eerst wat instructies en een speciaal pak. Het voelt als een soort skipak aan één stuk.
Het houdt je warm en als je ermee in het water komt blaast het op, zodat je blijft drijven.
Het bureau van Eagle Eye is Nederlands, dus we kunnen gezellig even kletsen in onze eigen taal.
Onze gids vandaag is wel Canadees, met een Frans accent.

Als we allemaal in ons pak gehesen zijn, lopen we richting de boot.
Op dat moment denk ik nog dat het vast te warm zal zijn, de zon schijnt flink en het is opnieuw een prachtig dag! Maar niet veel later ben ik al blij met het dikke pak. Je gaat zo mega hard over het water, dat af en toe flink opspat. Dat pak is heerlijk!

Op onze boot, zitten naast de guide nog 3 dames die uit Canada komen.
Zij kiezen de achterste plekken, die zijn volgens de guide minder bumpsy en wat rustiger.
Die kiezen wij uiteraard niet.
Tim en Sara gaan op de voorste plekken zitten. Luuk, Roos en ik zitten er achter.
Even later varen we weg uit de haven.

De zee is meteen al wel wild en na de eerste paar honderd meter gaat het gas erop!
Wow, wat is dit gaaf!
We varen met de golven mee en gaan zo hard dat de boot op sommige momenten haast los komt van de zee.
Dit is al zo tof en dan hebben we nog niet eens dieren gezien.

Deze kant van Vancouver Island is ook zo mooi! De vorige keer zijn Tim en ik hier niet geweest. Maar er zijn zoveel kleine eilandjes voor de kust waar we langs varen. De meeste prachtig groen en rotsachtig.
Het doet ons op sommige plekken erg denken aan Noorwegen en toch ook weer aan sommige stukken bij Italië voor de kust.

In de verte zien we ineens water omhoog spuiten, dat moet een walvis zijn!
We varen erheen en zien nog net z’n achtervin in het water verdwijnen.
Dit is al zo’n gaaf gezicht! De vin is al gigantisch, kan je nagaan hoe groot de walvis zelf is!
We blijven er een tijdje rondvaren, maar de walvis is verdwenen.
Een stukje verderop zien we een kleine vin door het water gaan. Een dolfijn! Hij zwemt supersnel en schiet door het water.

We hebben een tocht van 6 uur, inclusief een half uur lunchpauze. Dat lijkt enorm lang, maar je moet soms ook echt geduld hebben en het is even zoeken waar de zeedieren zich op dat moment bevinden.
Ze geven geen 100% garantie, sommige mensen zien niets of bijna niets.
In dat geval mag je gratis nog een keer mee. Dat past vaak niet in je planning, dus is die ‘waardebon’ onbeperkt geldig, de rest van je leven.

We zien iets verderop een rots, hoog en fier uit de zee steken. Er lijkt van alles op te bewegen en als we iets dichterbij varen, zien we dat het klopt!
Op de rots zit aan de ene kant een familie zeeleeuwen. Een grote, dikke, het mannetje, zit trots en stoer bovenaan en daaronder de vrouwen en jongen.
Wat een mooi gezicht!

Aan de andere kant van de rots zit een familie zeehonden. Ze hebben totaal niet door dat ze door ons bekeken worden en liggen heerlijk te luieren in het zonnetje.

We varen een stuk verder en zien dan ineens 4 vinnen door het water glijden!

Als ze boven komen, herkennen we ze meteen: orka’s!
Onze guide is super enthousiast, dit is een familie die ze hier af en toe tegen gekomen.
Het is een prachtig gezicht! Je ziet ze samen door het water gaan. Als ze even boven komen, zie je hun prachtige zwart witte kleuren.

Het is haast niet te doen om foto’s te maken en te filmen. De boot schommelt en ze komen op onverwachte momenten ineens naar boven en schieten dan zo het water weer in.
Maar dat is niet erg. We nemen alles heel bewust in ons op en blijven turen naar het water. Dit zijn echt gouden momenten, die we nooit meer gaan vergeten.
Wat is Gods schepping mooi!

Het is ondertussen al lunchtijd, dus we zoeken een plek om aan te meren. Wat gaat de tijd snel.
We genieten van een heerlijke lunch met lekkere broodjes, chipjes en allerlei lekkers.
Dat smaakt goed!

We maken gelijk even gebruik van het toilet aan boord, nou ja, ik weet niet of je het een toilet kunt noemen.
Het is een ruimte waar je net niet in past, laat staan met je grote pak.
En er is een soort van wc-bril waar je op kunt zitten. Maar ja, als je moet, dan moet je.
Na de lunch wisselen Sara en Roos van plek,  Roos wil zo graag even helemaal voorop zitten.

We varen weer verder en gaan nu op zoek naar walvissen. 
We turen weer over het water en zien in de verte weer water omhoog spuiten. Er zitten 2 walvissen, we zien niet veel meer dan alleen het spuiten en af en toe een vin.
Soms blijven ze weer een paar minuten onder water en dan is het altijd zoeken waar ze ineens weer verschijnen.
We besluiten nog heel even te wachten en dobberen met de motor uit op het water.
Dan springt de ene walvis een stuk uit het water. We zien hem prachtig in het water glijden en als laatste zijn grote, indrukwekkende staart.

Wat voel je je dan klein op zo’n klein bootje, met zo’n gigantisch beest vlak naast je.
Ze houden trouwens wel netjes afstand, volgens mij is 100-200 meter verplicht.
En ze herkennen hier elke walvis aan zijn of haar staart, dat is een soort vingerafdruk.

De tijd gaat echt veel te snel, we zijn inmiddels een flink stuk weg gevaren en moeten weer terug.
De terugweg gaat op veel plekken tegen de golven in. Ongelofelijk wat stuiteren we op een neer en wat gaan we hard!
Op de terugweg komen we de groep orka’s weer tegen. We bewonderen ze nog een tijdje en varen dan weer door.

De kinderen zijn zo aan het genieten!
Roos blijft maar zeggen: harder, harder! Ze heeft al vanaf dat we weggevaren zijn, zo’n grote glimlach op haar gezicht en blijft maar zeggen: ik vind dit zo leuk!

Om 16 uur meren we weer aan bij de haven. Als we op de kade lopen, zwabberen onze benen nog van de uren op het water.
We trekken onze pakken uit en de kinderen kopen ieder een sleutelhanger, de meiden een orka en Luuk een walvis.
Wat was dit gaaf!

We rijden nog even langs de Walmart en ik maar denken dat ze die op Vancouver Island niet hadden. 
We halen een S’mores Mc Flurry. Marshmallows, chocola en koekjes! Dat doen we in Nederland ook heel graag als we een vuurtje maken. Te lekker als Mc Flurry!

En daarna rijden we door naar onze campground.
We staan vanavond op Elk Falls, een prachtige camping in Elk Falls Park, op zo’n 10 minuten van de haven van Campbell river.
We genieten van een heerlijk maaltje en blikken samen nog eens terug op deze bijzondere dag.

Na het eten besluiten we nog even het park in de rijden, er schijnt hier ook weer een mooie brug over de rivier te zijn.
Tim, Luuk en Roos maken nog een mooie wandeling en Sara en ik ruimen ondertussen de camper wat op.

Daarna is het echt bedtijd.
Morgen rijden we naar de andere kant van Vancouver Island. We kijken vooral uit naar de Wild Pacific trail, want die vonden we de vorige keer zo mooi!