Donderdag 29 augustus - Surfen op de Grote Oceaan en de boot terug naar het vaste land

Als we vanmorgen wakker worden, hoeven we Luuk maar te zeggen dat hij om 9 uur voor het surfen verwacht wordt, of hij is z’n bed al uit.Hij heeft er zoveel zin in!

Hij heeft 3 jaar geleden op Texel leren surfen, toen hij daar een week was bij m’n liefste zus en zwager. Zijn nichtje Jael, neefje Joas en zijn oom David zijn ook gek op surfen. Ze hebben bij het strandhuisje surfplanken en wetsuits liggen en zijn regelmatig op de Texelse golven te vinden.
Luuk was vanaf dag 1 enthousiast en heeft ook het jaar erna en afgelopen zomer gesurft op Texel.
Dat hij vandaag mag surfen op de Grote of Stille Oceaan vindt hij geweldig!

Bij het begin van de camping is een meetingpoint, Luuk gaat mee in een groep van totaal 7 mensen. Er zijn 2 instructeurs: Matt en Matt. Beide echte surfdudes.

Alle surfplanken liggen al op het coole surfbusje en Luuk stapt in. Vandaag surfen ze bij Wickaninnish Beach. Een strand en baai vlak voor Long Beach.
Wij rijden er met de camper achteraan.

Bij het strand, volgt er eerst een uitleg en wat oefeningen. Luuk weet al wel een beetje hoe het moet, maar het is nooit verkeerd wat extra tips en trucs te horen.
En dan gaan ze de zee in!

Er zijn mooie golven, soms best wel hoog!
We zien Luuk de zee in turen om een mooie golf te pakken en als die komt, peddelt hij een stukje mee, om vervolgens op zijn board te gaan staan. De eerste poging lukt meteen al! Luuk blijft prima staan!
Af en toe krijgt hij nog wat aanwijzingen van één van beide instructeurs.
Het gaat echt lekker en al is het wat te ver om Luuk zijn gezicht te zien, hij heeft het vast en zeker naar zijn zin!

Tim staat in het water, hij heeft voor deze vakantie een hele mooie, grote lens, van zijn vader geleend. Die komt ook nu mooi van pas. 
Na 1,5 uur in het water, pakt Luuk de laatste golf. Dit was misschien wel zijn beste keer!

Hij blijft een heel stuk staan en surft mooi mee op de golf. De instructeur staat aan het begin en geeft Luuk een high five, terwijl hij nog op het board staat.

We maken nog wat foto’s met Matt en Matt en rijden dan weer terug naar de camping.
Bij het afscheid krijgt Luuk veel complimenten. Keep on surfing mate! You’re doing great!

Het is inmiddels al lunchtijd. Voor we de campground afrijden genieten we nog van lekkere kaneelbroodjes.

We hebben besloten onze planning iets om te gooien. We zouden nu eigenlijk doorrijden naar Victoria en daar rondkijken en eventueel Butchart Gardens bezoeken. Hele grote bloementuinen.
Maar we willen nog zo graag even terug naar Whistler. De tijd daar was te kort en we zijn nog niet naar boven geweest.
Vanaf de boot bij Horsehoe Bay is het nog zo’n 1,5 uur Whistler en we hebben morgen nog een hele dag!

We besluiten de boot te nemen en Victoria en de bloementuinen even te laten. Wijzelf, maar ook de kinderen willen zo graag bij Whistler de peak to peak gondel doen. Van bergtop naar bergtop.
De weg terug vanaf Nanaimo is opnieuw erg mooi.

Bij de boot aangekomen is het even afwachten of er een plekje is, zonder reservering. We hopen met de boot van 18.20 uur mee te kunnen. In de wachtrij voor de boot, maak ik alvast wat te eten klaar. Makkelijk hoor, je keuken bij de hand.
Voor Tim en Luuk pancakes en de meiden en ik eten Tortellini.
Even later zitten we met onze campingstoeltjes naast de camper te genieten van een lekker maaltje.
Mensen die langslopen lachen, een vrouw zegt: I like you’re picknick guys!

Alles is net op en afgewassen als we de boot op kunnen. Er is plek genoeg, dus we kunnen mee!
De overtocht is prachtig!
Een heerlijk zonnetje dat langzaam verkleurt en mooi uitzicht op alle eilandjes waar we langs varen.

We zien weer een walvis, dit keer alleen het spuiten uit het water. Maar gaaf om te zien.
Na ruim een uur zien we de kustlijn van Vancouver steeds dichterbij komen. Wat een gigantische stad. We zien het deel met grote wolkenkrabbers waar wij de eerste dagen zaten. Wat is de tijd voorbij gevlogen!

Van de boot af gaan we op zoek naar een campground. We hebben er één gezien bij Olympic Plaza, vlakbij Whistler. 
Onderweg halen in Squamish nog een lekker burgertje bij Tim Hortons.
Bij de weg naar de campground aangekomen, blijkt het toegangshek al dicht. Er staat een man voor die niet zo vriendelijk is.  Er is een soort evenement gaande en hij kan ons er niet door laten.
Dat is jammer, want het is al best laat.

We besluiten naar Riverside resort te rijden, de campground waar we al een nachtje gestaan hebben, op een paar minuten van Whistler. We vinden er al snel een plekje. Roos is al in slaap gevallen en leggen we over in haar bed.
Niet veel later ligt iedereen en is het al snel stil in de camper.

Morgen gaan we bergen bij Whistler op!