Donderdag 22 augustus - Banff met de gondel en waar slapen we vannacht?

Vanmorgen gaat de wekker al op tijd. We hebben gezien dat ze hier hele fijne douches hebben, dus lekker even opfrissen!
Het blijft ideaal zo’n camper, want zodra we de tafel dekken om aan te ontbijten, hoeven onze pubers letterlijk alleen maar uit bed te rollen en ze zitten aan het ontbijt.
Thuis is het vaak een paar keer naar boven roepen, maar is de afstand te groot en het warme bedje te verleidelijk om even te blijven liggen.

Bij de gondel aangekomen is het al best druk! Er blijken wat problemen met de gondel waardoor de gondels nog niet naar boven gaan en de rij achter ons steeds langer wordt.
Uiteindelijk stappen we om 9.00 uur in de gondel die ons naar boven brengt. Ik zit samen met de kinderen in de gondel, omdat het een 4 persoons gondel is, stapt Tim in het bakje achter ons.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het best wel spannend vind, de gondels zijn erg klein en best wat wiebelig. Als ik tegenover me kijk, zie ik iemand die me goed begrijpt. Luuk houdt ook niet zo van hoogtes.
Gelukkig hebben we ook nog 2 gezellige kletskousjes in onze gondel zitten, die zorgen voor een fijne afleiding.

Boven aangekomen is het uitzicht prachtig!
Het zonnetje schijnt al mooi en het is ook helemaal niet koud. We zitten hier op 2281 meter hoogte!
We kijken wat rond en herkennen vanaf bovenaf veel dingen in de stad en de meren eromheen.

Vanaf waar je aankomt, loopt een mooi wandelpad over de kam van de berg naar een uitzichtsplatform verderop. Je loopt over allemaal houten vlonders, trapjes en bruggetjes naar de andere kant. Heel leuk om te doen!

Hierboven zien we ook allemaal squirrels en een apart soort muizen en eekhoorntjes.
Als we weer terug bij de lift zijn, ligt er een berggeit naast de afgrond heerlijk in het zonnetje.

We zijn zo’n 1,5 uur boven geweest en hebben genoten van het vergezicht naar alle kanten.
Terug willen de meiden graag samen in een gondel. Ik stap in bij de mannen. De weg terug is minder spannend, vind ik.

We kijken beneden nog wat rond en als ik de meiden even kwijt ben, komen ze samen aanlopen met een heerlijke warme caramelkoffie die ze samen als verrassing voor me hebben gehaald bij de Starbucks die vlakbij de ingang zit. Lekker!

Nu we aan deze kant van Banff zitten, rijden we even langs de Bow falls. De Bow river is de bekende rivier die door heel Banff stroomt. Op het punt waar we even gaan kijken is een kleine waterval.
Hier waren we nog niet geweest tijdens onze dagen in Banff.

Iets verderop rijden we langs een heel mooi uitzichtpunt op het Banff Springhotel.
Een gigantisch hotel, bijna een kasteel!
Deze plek heet in de volksmond 'Surprise Corner'. Hier heb je een verrassend mooi uitzicht op het Fairmont Banff Springs Hotel. Het kasteel werd in 1888 gebouwd en was onderdeel van de luxueuze keten van resorts langs de historische Canadian Pacific Railway. Sindsdien hebben er vele koninklijke gasten en Hollywoodsterren overnacht.
Wij slapen vannacht weer lekker in onze camper, al had ik een nachtje in dit grote hotel ook niet heel verkeerd gevonden.

We parkeren even in de buurt van het Visitor Centre en vragen of zij al iets weten over de opening van de Icefield Parkway. Het bericht is daar nog niet echt overgenomen en ze hebben nog geen officiële bevestiging.
Misschien wel bij Lake Louise, omdat dat aan het begin van de route ligt.
De vrouw achter de balie noemt wel dat ze dit bericht niet zomaar plaatsen. We besluiten vannacht in de buurt van Lake Louise te overnachten, zodat we morgenochtend kunnen checken of de weg echt open is. Is de weg dan toch niet open, dan gaan we via Revelstoke naar Wells Gray. Beide routes zijn iets minder dan 7 uur. Best wel lang, maar we hebben de hele dag de tijd.
Omdat het nog vroeg is, rijden we nog even een rondje langs de meren bij Banff.
Lake Minnewanka

Johnson Lake

Two Jack Lake
Blijft mooi om te zien!

Tim en ik hebben een mooie herinnering aan het laatste meer. Toen we hier in 2008 waren, hadden we een oventje in de camper. We hebben toen aan dit meer pizza gebakken en heerlijk gegeten terwijl we uitkeken over dit meer.
De canvas van het uitzicht hebben we nog thuis, we maken een foto met hetzelfde uitzicht.
Blijft zo bijzonder en mooi om hier nu samen met onze 3 kinderen te staan!

We willen proberen te overnachten op de campground  bij Lake Louise, deze is volgens de website vol, maar je weet maar nooit.
Helaas is er echt geen plekje. Nu we hier toch zijn en we hebben nog even tijd, wil Tim graag nog even langs Emerald Lake kijken in Yoho Park, één van zijn favoriete meren.
We kunnen dan meteen even kijken of er bij Kicking Horse campground of de first come first serve campground daar vlak naast nog plek is.
Het meer ligt prachtig in de zon en we vermaken ons er prima een uurtje aan de waterkant. We hebben heerlijke koeken gekocht, die bijna vullen als een maaltijd. Maar zo lekker!

We rijden langs beide campgrounds, maar hebben vandaag helaas geen geluk.
Omdat we morgen best ver moeten rijden willen we niet te ver van Lake Louise zitten. We besluiten als laatste optie naar Protection Mountain campground te gaan. Dit is ook first come, first serve en maar een klein kwartiertje van Lake Louise aan de Bow Valley Parkway(1A).
Als hier geen plek is, wordt het echt een parkeerplaats voor een nachtje.
Gelukkig is er plek! En wat een uitzicht!
We blijken vlak onder één van de mooiste bergen van deze regio te zitten: de gigantische Castle Mountain!

Terwijl ik eten kook, nasi vandaag, maken Tim en de kinderen vuur.
Dat wil niet echt lukken. Het hout is wat te dik en soms nog wat vochtig. Tim heeft het al opgegeven, maar als hij en Luuk even later de afwas doen, kan ik het niet laten.
Samen met de meiden zoek ik goede, droge takken en zetten we de takjes zo neer dat er voldoende zuurstof bij kan.
Even later brand er een heerlijk groot vuur!
Ik vind fikkie stoken stiekem zo leuk!
De meiden hebben de grootste lol, dat het ons wel gelukt is om vuur te maken!
We genieten van heerlijke marshmallows en als het vuurtje een paar uur later gedoofd is, zoeken we ons bedje op.

Benieuwd wat de route van morgen gaat worden! We hebben op deze campground geen bereik en dus zullen we morgen pas zien of het mogelijk is de hele Icefield Parkway naar Jasper te rijden.
We hopen er stiekem wel op!