Zaterdag 24 augustus - Wells Gray Park en verder naar Lilooet

Als we vanmorgen wakker worden hebben we eerlijk gezegd niet echt een idee hoe ons plekje op deze campground eruit ziet.
Het was gisteravond zo laat, dat we achteruit hebben ingeparkeerd met behulp van een zaklamp en daarna snel ons bedje hebben opgezocht.

Het heeft vannacht nog flink geregend en ook vanmorgen als we wakker worden regent het nog.
Dit is onze eerste ochtend met regen in Canada, we zijn hier al ruim 2 weken, dus we mogen niet klagen! 
We hebben tot nu toe zulk prachtig weer gehad!
En dan toch maar liever hier wat regen, als we zouden mogen kiezen.
Wells Gray park is vooral het bekijken van watervallen en heeft niet echt vergezichten.

We doen lekker rustig aan, we zijn best wat moe van de lange reis gister en de late aankomst door de boom op de weg.
We hebben geen gewone jassen meegenomen, alleen regenjassen, sweaters zijn tot nu toe altijd prima geweest. Maar de regenjassen komen nu wel goed van pas!

We lopen even naar het meer dat naast onze camping ligt. Je ziet maar een klein stukje van het meer, maar het totale meer is nog veel groter.
Dat deel kun je alleen bekijken met een bootje.

Dan rijden we over het onverharde pad weer terug, richting Clearwater. 

Onze eerste stop is bij Bailey’s Chute.
We lopen hier naar een lage waterval en stroomversnelling, waar in het najaar springende zalmen te zien zijn.
In 2008 waren we hier in juni, veel te vroeg voor de zalmen. Maar we hopen vandaag geluk te hebben, omdat we al richting eind augustus gaan.
En dat hebben we!
We staan nog maar net naar het water te staren of we zien de eerste zalmen al springen! Wat een gaaf gezicht!
Soms springt er 1, dan duurt het weer even. Soms springen er zo een paar kort na elkaar.
Sommige springen zo hoog, landen schuin in  het water en maken de vreemdste bewegingen om maar tegen de stroom in de zwemmen. Het is niet te doen.
We kennen uit Denemarken speciale zalmentrappen, misschien dat ze dan kans maken?
Ook de kinderen vinden het een prachtig gezicht, het is wel een uniek natuurfenomeen om mee te maken.

We rijden een paar minuten verder naar Ray Farm, een historische boerderij.
Hier woonden ooit de eerste bewoners van Wells Gray park en het originele boerderijtje staat er nog. 
Het ligt in een prachtige open vlakte.

De volgende stop is denk ik de bekendste van dit park. Via een korte wandeling loop je naar de Helmcken Falls. Een hele hoge, indrukwekkende waterval. Dit is de derde hoogste waterval van Canada.
De tweede hoogste was de Takkakaw Falls, die we zagen in Yoho National Park.

De volgende waterval rijden we bijna voorbij, de Dawson Falls.
Een mooie brede waterval, die goed te zien is als je over de brug ernaast rijdt.

Het is heerlijk dat we na elke stop weer even naar de camper kunnen om wat te eten, drinken en op te warmen, want het is vandaag overdag best koud.
We hebben ieder maar 1 lange broek mee, dat gaat prima en was tot nu toe ook niet echt nodig. 

De laatste waterval van vandaag zijn de Spahats Falls. Een mooie waterval, vlakbij de ingang. De waterval is 75 m hoog en er is een mooie canyon in het lavagesteente gespleten.
Het is inmiddels gelukkig droog, al blijft het wel bewolkt.

We stoppen nog even bij het Visitor centre waar we gister even stopten toen het weer zo tekeer ging.
Altijd even een kort moment om een reisverslag te uploaden of even te reageren op lieve mensen uit Nederland.
Het voelt echt alsof we al zoveel weken weg zijn en eerlijk gezegd kan ik hier nog wel weken blijven! Al zou ik dan veel lieve mensen in Nederland wel gaan missen.

We overnachten vanavond in Lillooet en besluiten via Kamloops erheen te rijden.
Dit is een weg die we nog niet kennen. In 2008 en ook dit keer zijn we niet via de grote Highway 1 richting Banff en de Rockies gereden, maar onderlangs.
Het eerste stuk van de weg is wat saai, maar rondom Kamloops en vooral daarna, de 97 en 99 is echt prachtig!
Een soort maanlandschap, heuvelachtig en een soort duinen zo ver als je kunt kijken.
Wat is Canada toch afwisselend en mooi!

Het wordt al wat schemerig en donker en de weg heeft behoorlijk wat bochten. Maar ook vandaag staan we uiteindelijk weer veilig en wel op een mooie campground.

We worden steeds handiger in het leven in de camper. Dingen krijgen steeds meer een vaste plek en iedereen zijn of haar eigen taakjes. 
Voor het slapen kletsen we er samen over hoe het zou zijn om te leven in een camper en dat we eigenlijk helemaal geen groot huis nodig hebben.
Roos haar slaapkamer is groter dan de camper en als ze daar nu over nadenkt vindt ze het vooral een ongezellig idee dat ze daar alleen slaapt.
Of hoe zou het zijn als we alles, school en werk, voor een jaar stilleggen en rond gaan reizen met een camper?

Heerlijk om zo samen te mijmeren en te dromen! 
En met al deze gedachten en ideeën vallen we niet veel later in slaap.