Zondag 11 augustus - Van Manning Park naar Kelowna

Als ik vanmorgen wakker wordt, schijnt het zonnetje door het raam naast ons bed.
Ik ben al vroeg wakker, ben niet zo’n goede slaper en heb altijd even tijd nodig om te wennen. Maar in de camper is het voor de rest nog stil.
Ik lees wat en schrijf een reisverslag van gister, totdat langzaam iedereen wakker is.

We genieten van een heerlijk ontbijtje, de kinderen proeven de verschillende soorten cornflakes en Tim en ik een bakje yoghurt met fruit en granola.

Hierna lopen we nog even naar het Lightning Lake bij de camping. De kinderen zijn druk met het vangen van kleine kikkertje die rond het meer springen. Even later heeft Luuk er één op zijn zakmes.



We zorgen dat alles opgeruimd is, wat nog ergens los ligt, merk je anders bij de eerste bocht meteen.
Dan gaan we op weg naar onze volgende campground.
We maken vlakbij Manning Park een korte stop bij de Beaver pond. 
Het meer, dat prachtig tussen de bossen ligt, ontstond doordat bevers een dam in een stroompje bouwden. 

Vandaag rijden we door de Okanogan valley. Deze streek staat bekend om zijn wijngaarden en fruitbomen. Het klimaat is hier een stuk warmer en droger dan aan de kust bij Vancouver of verder richting de Rocky Mountains.
Het is een glooiend landschap met veel plekken waar je fruit kunt kopen.

De grootste en bekendste stad in dit gebied is Kelowna. We rijden onderlangs via Penticton, omdat dat een mooiere route is en je een heel groot deel van de route langs het Okanagan lake rijdt. Dit meer is wel 135 km lang.
Voor de lunch maken we een stop in het stadje Penticton en bezoeken daar het Visitor Centre. 
Canada is erg vriendelijk voor toeristen, alles staat goed aangegeven en bijna elke wat grotere plaats heeft wel zo’n informatiepunt.

We hebben hier voor het eerst sinds Vancouver weer wifi. Luuk en Sara leggen snel even wat contact met hun vrienden en daarna rijden we weer door. 
Het is eigenlijk best grappig hoe snel het went om geen internet te hebben. Tim heeft wel een internetbundel gekocht, maar die gebruiken we alleen als het echt nodig is.
In het begin voelt het even onwennig en wat onrustig om niet bereikbaar te zijn of niet snel even iets op te zoeken.
Maar als eenmaal weet dat het gewoon niet kan is het ook heerlijk rustgevend.
Als we bij een Walmart zijn of een Visitor Centre is er wel wifi. Ik kan dan even de blog online zetten en even kort kijken of er nieuws is van het thuisfront. Maar dat is fijn afgebakend. 

Na Penticton rijden we naar Kelowna. 
We maken bij een mooi uitzichtpunt nog een korte stop en zien daar een adelaar vliegen! Even later gaat hij op de rots zitten, snel wordt de verrekijker gepakt om hem even van dichtbij te bekijken.

We gaan de stad verder niet in, maar rijden er doorheen. In 2008 zijn we hier wat langer gestopt, maar vonden dat toch wat tegenvallen.

In Kelowna tanken we wel even voor de eerste keer. Wat gaat er veel benzine in zo’n camper! 
Tim raakt aan de praat met een Canadees die benieuwd is waar we vandaan komen en hoe onze reis eruit ziet. Tim zegt altijd dat hij niet zo goed is in Engels, maar zo’n praatje gaat hem prima af!

Onze eindbestemming van vandaag is Kekuli Bay campground. Deze camping ligt prachtig aan het water, vlak voor Vernon.
Het is een terrascamping, dus overal heb je een prachtig uitzicht over het meer. We hebben plekje 16 en niet lang na aankomt, zitten we in het avondzonnetje heerlijk te genieten van onze wraps.

Na het eten maken Tim en de kinderen een vuurtje en als het donker wordt hangen we de lampjes op die we hebben meegenomen.

Wat hebben we weer genoten van deze dag. Moe, maar voldaan stappen we niet veel later ons bedje in.